جنوب شرقى برازجان يعنى ناحيهء مورد اشاره معمول شده است ، شايعات مزبور را تأييد ننموده و معلوم گرديده است كه رگههاى زغال درواقع فقط سنگهائى سخت با قير طبيعى آميخته بوده است . اما در اين تپهها رگههاى قيرى فراوان است كه با چاههاى نفت دليكى كه از ديرباز گفتهاند از منابع بسيار ممتاز زيرزمينى ايران است بىارتباط نيست . در اين حدود دو چشمه آب سبزفام بيرون مىآيد كه درجهء حرارت آن 95 فارنهايت است و با مواد گوگرد و هيدروژن مخلوط و بوى زنندهاى از آن متصاعد و بر سطح آب مادهء نفتى شناور است .
امتيازى براى استخراج اين چاهها چند سال پيش به كمپانى هوتز مقيم بوشهر اعطاء شده بود ، ولى بعد از عمليات ميلهاندازى در نقطههائى بىتناسب از تعقيب آن كار منصرف شدند . اين امتياز سپس بشركت معادن ايران واگذار شده كه طى سال گذشته به حفر چاههاى عميق پرداختهاند و هنوز هم مشغول اين كارند .
منطقهء نفتخيز بقرار معلوم از اين ناحيه در جهت شمال غربى است .
محل ديگرى كه نفت داده است ناحيهء رامهرمز در مجاورت رودخانهء كارون است ، بنابر آخرين تحقيقات سه ناحيهء نفتخيز وجود دارد : اولى نزديك ده شاردن در پانزده ميلى شرقى رامهرمز كه در آنجا بالغ بر ده چشمه است و نفت سياه و سنگينى بدست مىدهد و سه تا از چاههاى مهمتر در حال حاضر روزانه بطور متوسط بيست و پنج گالن نفت ميدهد و يكى از آنها نفت خالص دارد .
سادات محلى ادعاى مالكيت اين چاهها را دارند . محل ثانوى در بيست و و چهار ميلى ويس در ساحل كارون است و بنى داود در چهل و پنج ميلى جنوب شرقى شوشتر . در آنجا شش گودال كمعمق در مسير نهرى است كه يكى از آنها فعلا محصول نفت دارد و روزانه سى و چهار گالن نفت سفيد توليد مىكند كه بدون تصفيه در چراغ به كار مىبرند و در بازارهاى شوشتر و اصفهان و تهران فروخته مىشود « 1 » و آن در اجارهء يكى از متنفذين شوشتر است . دستهء دوم چاه نفت هفت شيد
هامش
( 1 ) - نفت رامهرمز را در شوشتر يك من يك قران تا يك قران و نيم مىفروشند .