شريك كمپانى كشتىرانى فرات و دجله كه از مدتها پيش شركت انگليسى كشتى - رانى دجله را اداره مىكرد ، يكى از كشتىهاى خود را به سرويس رودخانهء كارون اختصاص داد و از آن پس دو هفته يكبار از محمره تا اهواز اين رفتوآمد داير است .
اولين كشتى اين شركت ، بلاس لينچ نام داشت كه كشتى تجارتى پاكيزهاى بود و قبلا بين بصره و بغداد كار مىكرد ، اما اين كشتى را براى عبورومرور از پيچوخمهاى رودخانهء كارون خيلى دراز تشخيص دادند و عبور آن از جاهاى كم - عمق نيز بىخطر نبود ، بنابراين بعد از چند ماه كشتى كوچكتر ديگرى بنام « شوشان » به كار افتاد كه از لحاظ تسهيل فرمانبرى سه سكان داشت و يكى از چند كشتى بود كه براى سرويس رود نيل ساخته بودند و از قرار معلوم هيچوقت در آنجا به كار نرفت .
چندتا از اين كشتىها را شركت كوك براى گردشهاى تفريحى در رودخانهء نيل خريده و شوشان براى سرويس كارون اختصاص يافته است . سرعت سير اين كشتى در اصل از دو تا دوازده ميل دريائى در ساعت بود ، ولى در مقابل جريان قوى آب بيش از چهار ميل دريائى قادر به حركت نبود و در همين شوشان بود كه من از طريق رودخانه تا اهواز رفتم . اين كشتى در بهار 1890 هنگام طغيان آب رودخانه تا شوشتر هم پيش رفت .
حق كشتىرانى كارون بعدا بدست كمپانى كشتىرانى بمبئى و ايران افتاد و به زودى كشتى بهنام « ايران » را در اين رودخانه به كار انداختند . و چون سودى از آن كار بدست نيامد تعطيل شد ، ولى شركت برادران لينچ با وجود تحمل خسارت هنوز سرويس خود را حفظ كرده و اميد است در آينده متضمن فوايد تجارتى بسيار باشد .
شط العرب
با ذكر مقدمات ضرورى مزبور اينك باز به شرح مسافرت خود مىپردازم . بعد از طى يكصد و هفده ميل از بوشهر كشتى كمپانى انگليس و هند كه در خليجفارس رفتوآمد دارد و بين بمبئى و بصره كار مىكند مدت كوتاهى