طرف ديگر يا سمت چپ در كرانهء شرقى است . من ابتدا شرح آن دوتا را كه مقابل نظر تماشاگران است و در كنار جاده آسان قابل دسترسى است بيان مىكنم .
لوحهء اول شاپور - والرين
اولين صحنه كه برخورد مىكنيم در اثر مرور زمان و بدست افراد خرابكار آسيب بسيار ديده است . قسمت فوقانى آن پاك از بين رفته است ، اما در زير دو پاى اسب ديده مىشود كه چهرهء سواران سخت مخدوش گرديده است . اسب سمت راست پيكر مغلوبى را كه صورت او به طرف خارج و سرش بر دست راست به حالت استراحت و بازوى چپ او در كنارش بر زمين نهاده شده لگدكوب كرده است و در مقابل سوار شخصى با حالت تضرع زانو زده است ، وى جامهء رومى بر تن دارد و دستها را به علامت تمنا پيش آورده است و قيافهاى نزار دارد .
مشخصات صورت محو شده ، اما وضع و حالت او مطابق عكسى كه من گرفتهام و در اينجا ( صفحهء 260 ) چاپ شده است هنوز سادگى و حسن تأثير دارد و از گزند زوال نسبة مصون مانده است و ترديدى نيست كه داستان اين تصوير پيروزى شاپور بر قيصر مقهور است و سوار اسب پادشاه كامروا و شخص متضرع والرين و پيكر مغلوبى كه لگدكوب شده است لشكر شكست يافتهء رومى است .
لوحهء دوم شاپور - والرين و سيرياديس
صد يا رد جلوتر صحنهء ديگرى است كه بزرگتر است و يكى از الواحى است كه آنتيوش ، سيرياديس كه مرد گمنامى از سوريه بود در حضور والرين كه امير است خلعت و مقام بدست مىآورد . طول اين صحنه چهل و يك پا و ارتفاع آن بيست پاست ، چون اين لوحه در زير تختهء سنگى قرار گرفته بود نيك محفوظ مانده و آن شامل سه قسمت است : در يكى شاپور سوار اسب است با بقيهء افراد صحنه در ميان ، در لوحهاى كه 12 پا طول و 8 پا ارتفاع دارد . در عقب آن دو لوحه است كه يكى در پائين و ديگرى در بالاست و در هركدام پنج تن سوار در عقب پادشاه قرار گرفتهاند . در جلو او سه لوحهء ديگر در طبقهء تحتانى است و دو تا باز در بالاى آنها شامل تصوير جنگاوران و ديگر كسان كه پياده ايستادهاند .