حال به توضيح دقيق اين صحنه مىپردازم و از لوحهء وسطى شروع مىكنم .
شاپور را بواسطهء ديهيم ويژه كه كرهاى هم بر آن است و موهاى طرهوار و چهرهء زيبا و ريش او كه گره خورده و در زير چانه است مىتوان آسان تشخيص داد .
از فرق او سربندهاى ساسانى در هوا متموج و تركش بزرگى از كمر او آويزان است و به رسم دورهء ساسانى شلوار گشادى در پا دارد و بر اسب تنومندى سوار است كه در تمام صحنهها با قامت دلاور سوار متناسب نيست . وى با دست راست خود دست راست كسى را كه در كنار اسب او ايستاده گرفته است و هالهاى از تاج گل بر سر و نيمتنهء رومى و پابند دارد و مانند لوحهء قبل پيكر مقهورى در زير سم اسب پادشاه ديده مىشود كه حاكى از شكست و نابودى لشكريان رومى است .
نخستين نقش برجسته در شاپور : والرين در حالت تضرع
در مقابل پادشاه شخصى به زانو افتاده و او نيز جامهء رومى در تن و تاج
ايران وقضيهء ايران ( فارسي ) — صفحة 260
مساهمون: جورج ناتانيل كرزن
ص٢٦٠