2 - بادكوبه - لنكران - رشت - تهران -
در جهت شرقى پيشنهادهاى ديگر كه بنابر اطلاع ما مطرح شده بود يكى هم خط كنارهء غربى درياى خزر از بادكوبه ، لنكران ، آستارا تا رشت فقط و يا اينكه از رشت هم به پايتخت بوده است و باز در جهت شرقىتر خطى از مشهدسر به تهران .
3 - مشهدسر - تهران -
راجع به خط اولى مربوط به پيشنهادهاى مزبور بايد افزود كه روسها هنگام ساختن راهآهن تفليس - بادكوبه ايستگاه بسيار پاكيزهاى در آجىكابول كه در هفتاد ميلى غربى باكو است بنا كردند كه ظاهرا به امتداد آن خط به اين سو بىنظر نبودند هريك از اين دو نقشه فقط باب منافع روسيه است و هيچكدام هم خرج و دخل نخواهد كرد . بين بنادر بحر خزر و تهران رشتههاى رفيع البرز واقع است كه مگر در سرزمينى كه رفتوآمد و حمل و نقل به حد وفور باشد از لحاظ خبرهها مانع عظيمى براى ايجاد راهآهن است .
امتياز راجع به خط رشت تا تهران چندبار اعطاء شد ، ولى به مرحلهء اجرا درنيامد . بهتر است روسها فقط در بهبود اصلاح جاده از رشت تا قزوين بكوشند و در رفع مشكلاتى كه براى بارگيرى كالا در بندرگاه انزلى فعلا هست تلاش نمايند . با توجه به اين نكته كه خط مزبور راه ورود اصلى ايشان به ايران است و از دريا تا تهران بايد گفت كه در نتيجهء سستى و بىعلاقگى آنها به اين قبيل امور است كه هم لنگرگاه انزلى و هم جادهء رشت چنان در وضع خرابى است كه با كار توسعهء حملونقل كالا سخت منافات دارد .
4 - جلگهء گرگان -
پيش از آنكه روسها منطقهء ماوراء بحر خزر را تصرف كرده باشند تأسيس خط آهنى از گز كه در جنوب شرقى درياى خزر واقع است به استراباد و از آنجا هم از ميان جلگهء گرگان به نواحى بجنورد و قوچان مورد نظر كارشناسان جنگى روسيه واقع شده بود كه بدانوسيله دسترسى آسان به مشهد يا هرات را براى لشكر مهاجم تأمين كرده باشند كه ضمنا حمل مواد و محصولات خراسان و مازندران و اجناسى را كه از خود روسيه مىرسيده است تسهيل مىنموده