آرد . معبودا عابدان ، پاداش نيكو و شايانى تو را شنيدند و در برابرت خاشع گشتند ، و زاهدان خبر رحمت پهناورت بگوششان خورد و قناعت كردند ، و كجروان راه حق ، از جود و كرم تو با خبر شدند و بازگشتند ، و بزهكاران از آمرزش وسيع تو مطلع گشتند و بطمع افتادند ، و مؤمنان عفو كريمانه و زياده بخشيهاى معروف تو را شنيدند و مشتاق گشتند ، و در نتيجه چنان شد اى سرپرستم كه گروههاى مختلف نافرمان و بندگان معصيت كارت هم بدرگاه تو ازدحام كردند ، در هر شهر و ديار شيونها بسوى تو سر دادند ، و هر شيونى را آرزوئى است كه حاكى از نيازمندى صاحب آن است ، و هر كدام را دلى است كه اضطراب ترس جلوگيرى تو آن را بهيجان آورده ، و توئى آن خداى درخواستشدهاى هستى كه روى هر مطلب نزدت سياه نشود ، و بدان كس كه بدرگاه تو فرود آيد بارهاى هلاكت بار فرود نيايد .
خدايا اگر در دقت براى انتخاب آنچه بزرگوارى جانم در آنست بخطا رفتهام ولى در پيدا كردن راه پناهجوئى به تو - در مورد آنچه سلامت من در آنست - خطا نكردهام .
معبودا اگر نفس ( بدانديشى ) من راه سعادت مرا در ارتكاب گناهان هلاكت بار تشخيص داده بود ولى من اينك با دعاى بدرگاه تو براى آنچه موجب نجات آنست سعادتمندش كردهام ، خدايا اگر كوششم در بدست آوردن آنچه بسود من بود به جائى نرسيد ولى نيكى تو در مورد آنچه بصلاح من بود شامل حالم گرديد .
خدايا اگر در حكم بر خويشتن از روى ستم رفتار كردهام و آن را بحسرت و آه دچار ساختهام ، اما اينك با آشنا كردنش برحمتت و مهر مشفقانهات با او به عدالت رفتار كردهام .
معبودا اگر بىتوشهگى در مسير رسيدن به تو مرا به حال نابودى و هلاكت
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 154
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص١٥٤