خاتمة الطبع در تعليقات كتاب
اكنون كه بدستيارى قائد توفيق ايزدى وپايمردى زائد تأييد أو چاپ اين گنج گهر ودرج درر باين روش دلپذير بپايان رسيد اشاره بمطلبى را در اينجا لازم مىدانم وآن اينست كه شارح ( ره ) در اين شرح در چند مورد مطالبى را بآثار ديگر خود محوّل داشته وبقيد خصوصيّت مراجعه به آنها را لازم دانسته است چنانكه در شرح حديث 3597 گفته است ( ج 2 ، ص 573 ، س 3 - 6 ) : « بلكه بگذاريد آنها را بر أصل خود كه أباحت است چنانكه مشهور است ميانهء علماء ، يا حرمت است بنا بر مذهب بعضي اصوليّين ، يا اين كه شما نيز خاموش باشيد از اثبات حكمي از براي آنها وتوقّف كنيد در آن چنانكه قول بعضي از اصوليّين است وقول مشهور أقوى است بحسب دلائل عقليّه وشرعيّه چنانكه اين فقير در حواشي شرح مختصر أصول تحقيق آن نموده » .
ونيز در همان مجلّد در شرح حديث 3604 ضمن بحث از نيّت گفته است ( ص 578 و 579 ) : « وآنچه بعضي از علما گفتهاند كه : عبادت بقصد طمع در بهشت يا خلاصي از جهنّم صحيح نيست ، قوليست ، ضعيف چنانكه اين فقير در رسالهء كه در تحقيق نيّت نوشته بيان آن نموده ودر اينجا نيز قدرى كافى از شواهد بر آن مذكور خواهد شد » ( آن گاه بتفصيل بتحقيق مطلب پرداخته است ) ونيز در مجلّد پنجم ضمن شرح حديث 7563 بعد از بحث تا حدّى كافى در موضوع حسن وقبح كه آيا عقليست يا شرعي گفته ( ص 105 ، سطر 11 و 12 ) : « وفقير در حواشي شرح مختصر تحقيق اين مسئله بر وجهي كه بايد نموده واينجا گنجايش زيادة بر اين ندارد » .
ونيز ضمن شرح حديث 10009 گفته ( مجلّد ششم ، صفحهء 190 ، سطر 10 ) :
« يا اين كه بحسب أصل خلقت نفوس ايشان يعنى ابرار ابا وامتناع كند از آنها يعنى