على عدّة رسائل ( 18 رسالة ) من جناب السيّد السند المعتمد السيد محمود بيگ بن ميرهمايونبيگ المعروف التبريزي الىّ وانا الأقل علما وعملا محمد حسين بن الاميرزا على أصغر الحسنىّ الحسينىّ شيخ الاسلام آذربايجان سلمه اللَّه في شهر ربيع الأول من شهور 1262 » سپس با مهر خود زير خط را مهر كرده است .
در اين أثناء معلوم شد كه دو نسخهء ديگر نيز از اين رساله در كتابخانهء مركزى دانشگاه موجود است :
يكى نسخهايست كه تحت شمارهء 2540 فهرست كتابخانه ثبت وخصايص آن ياد شده است ( مجلد نهم ، صفحهء 1336 ) اگر چه اين نسخه تاريخ تحرير ندارد ليكن از عبارت « منه دام ظله العالي » كه در پايان نسخه بنظر مىرسد استفاده مىشود كه در زمان حيات شارح ( ره ) كتابت شده است .
دوم - نسخهايست جزء مجموعهء مشتمل بر هفت رساله ، اين مجموعه در فهرست كتابخانه تحت شمارهء 4387 ثبت وخصايص رسائل آن نيز معرّفى شده است ( مجلد سيزدهم ، صفحهء 13348 - 3351 ) اگر چه اين نسخه بپايه نسخهء اوّل نمىرسد ليكن در مقابلهء كتاب اين نسخه نيز مورد استفاده قرار گرفت .
پس نگارنده از روى نسخهء شيخ آقا رضوان اللَّه عليه - نسخه برداشته وبا هر دو نسخهء دانشگاه مقابله نموده سپس براي چاپخانه خبر تهيه كرده وبچاپ آن در اينجا اقدام نمود تا أهل علم بآن منتفع شوند يا لا اقلّ از رنج وتعب طلب نسخه واظهار اشتياق برؤيت آن خلاص شوند زيرا رفع رنج تطلع وتتبع از دوش أهل فضل ودانش كم نعمتي نيست وتا كسى مبتلا بآن رنج نشود اين سخن را چنانكه شايد وبايد در نيابد چنانكه گفتهاند :
« من لم يبت والحبّ حشو فؤاده * لم يدر كيف تفتّت الأكباد »
بارى چون جهت ربط آن رساله باين شرح شريف معلوم شد وروشن گرديد كه آن رساله بمنزلهء تكملهايست براي اين شرح وبمنزلهء تعليقهايست براي آن ، اينك بيارى خدا بچاپ آن در اين خاتمة الطبع آغاز مىكنيم ومن اللَّه التوفيق وعليه التكلان .