وارفضوا القال والقيل تسلّموا ، وأكثروا ذكر اللَّه تغنموا ، وكونوا عباد اللَّه « 1 » إخوانا تسعدوا لديه بالنّعيم المقيم .
اى مردمان قبول كنيد نصيحت را از هر كه نصيحت كند شما را ، وبر خوريد آن را بطاعت از هر كه بار كند آن را بسوى شما ، وبدانيد اين را كه خداى سبحانه مدح نكرده از دلها مگر نگاهدارندهترين آنها را براي حكمت ، واز مردم مگر شتابندهترين ايشان را بسوى حقّ از راه أجابت ، وبدانيد كه جهاد بزرگتر جهاد با نفس است ، پس مشغول شويد بجهاد با نفسهاى خود تا اين كه نيكبخت گرديد ، وترك كنيد قال وقيل را تا اين كه سالم مانيد ، وبسيار كنيد ذكر خدا را تا اين كه غنيمت يابيد ، وبوده باشيد بندگان خدا برادران يكديگر تا اين كه فيروزى ياييد نزد أو بنعمت پاى بر جاى ، « از هر كه بار كند آن را بسوى شما » يعنى بار كند آن را بر خود وبياورد بسوى شما ، و « بر خوريد آنرا بطاعت » مراد اينست كه نصيحت را از أو بعنوان طاعت وقبول آن باطاعت وفرمانبردارى صاحب آن بپذيريد ، و « حكمت » چنانكه مكرّر مذكور شد بمعنى علم راست درست است ، و « از راه أجابت » يعنى شتابندهترين ايشان بسوى حق بحسب أجابت كردن وقبول كردن آن ، وممكن است كه ترجمه اين باشد كه از براي أجابت كردن ، و « قال وقيل » هر دو بمعنى سخن گفتنست ومراد در اينجا منازعه ومجادله كردن با مردمست بزبان يا مطلق سخن گفتن بسيار ، ومراد به « ذكر خدا » ياد اوست خواه بزبان باشد وخواه در دل ، و « بوده باشيد بندگان خدا برادران » يعنى بندگان فروتنى كننده از براي خدا برادران با يكديگر وممكن است كه ترجمه اين باشد : وبوده باشيد اى بندگان خدا برادران با يكديگر .
هامش
( 1 ) كذا بخطّه ( ره ) صريحا ( باضافهء « عباد » بلفظ « اللّه » ) وبهتر آنست كه « عباداللّه » بتنوين عباد وجرّ لفظ « اللّه » بلام حرف جرّ از قبيل « كونوا عبادا لي » واقع در قرآن مجيد ، ووجه بهتر بودن اين قرائت آنست كه در اين صورت سياق كلام محفوظتر است چنانكه با اندك تدبّر معلوم مىشود پس معنى چنين خواهد بود كه : « باشيد بندگانى مر خداى را كه با هم برادر مىباشند يعنى با يكديگر مانند برادران سلوك ميكنند » .