تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسي ) — صفحة 338

مساهمون:

ص٣٣٨
نيز يا باعتبار تلف شدن عقل است وبا باعتبار تلف شدن جانست بمباشرت زياد .

10415

لا تحملوا النّساء أثقالكم واستغنوا عنهنّ ما استطعتم ، فانّهنّ يكثرن الامتنان ، ويكفرن الاحسان . بار مكنيد بر زنان گرانيهاى خود را ، وبي نياز گرديد از ايشان بقدر توانائى خود ، پس بدرستى كه ايشان بسيار ميكنند منّت گذاشتن را ، وكفران ميكنند احسان را ، مراد اينست كه خدمات وكارهاى خود را بار ايشان مكنيد وتا توانيد خود را محتاج ايشان مسازيد ، زيرا كه ايشان كارى كه بكنند منّتى بسيار مىگذارند بر آن ومنّت - كشيدن از كسى ناخوش است ، و « كفران ميكنند احسان را » ممكن است كه مذمّتى ديگر باشد از ايشان كه بتقريب مذمّت سابق مذكور شده باشد هر چند آنرا دخلى در وجه منع مذكور نباشد ، وممكن است نيز كه تتمّهء وجه مذكور باشد باعتبار اين كه هر گاه كفران احسان كنند هر چند كسى بتلافى آن كارها احسان كند بايشان ، شكر آن نمىكنند وباز همان منّت بسيار مىگذارند .

10416

لا تكن فيما تورد كحاطب ليل وغثاء سيل . مباش در آنچه وارد مىسازى مانند فرآهم آورندهء هيمه در شب وآنچه سيل برميدارد يعنى چنان باش كه آنچه بگوئى نيكو باشد وتر وخشك در هم مگو مانند كسى كه در شب هيمه فرآهم مىآورد كه نمىبيند وآنچه بدستش آيد در ريسمان مىبندد ، وهمچنين آنچه سيل برميدارد كه بهر چه برخورد بر مىدارد خواه خوب باشد وخواه بد .

10417

لا تملّك نفسك بغرور الطّمع ، ولا تجب دواعي الشّره ، فانّهما يكسبانك الشّقاء والذّلّ .