10409
لا تحقّرنّ صغائر الآثام ، فانّها الموبقات ، ومن أحاطت به محقّراته أهلكته .
كوچك مشمار زينهار كوچكهاى گناهان را ، پس بدرستى كه آنهاست هلاك كنندهها ، وهر كه فرو گيرد باو كوچك شمردههاى أو هلاك كنند أو را .
مشهور ميانهء علما رضوان اللَّه تعالى عليهم اينست كه گناهان پارهء كبيره است وپارهء صغيره ، وآنچه كبيره است كردن يكى از آنها منافى عدالت است هر چند اصرار نكند ، وآنچه صغيره است منافى عدالت نيست مگر اين كه اصرار كند كه باصرار هر گناهى كبيره است ومنافى عدالت است ، واصرار يا فعليست وآن اينست كه مواظبت كند بر كردن يك نوع آنها يا بر كردن مطلق آنها هر چند هر نوعي را بيش از يك بار نكند ، ويا حكميست وآن اينست كه گناهى را از آنها بكند وعزم بر كردن آن يا كردن گناه ديگر باز داشته باشد هر چند هنوز نكرده باشد ، ومشهور اينست كه « كبيره » آنست كه بر خصوص آن وعدهء آتش شده باشد در قرآن يا سنّت ، مثل قتل ناحق وربا وزنا وبسيارى از گناهان ديگر ، و « صغيره » آنكه حرام باشد امّا بخصوص وعدهء آتش بر آن نشده باشد ، وبعضي از علما گفتهاند كه : همهء گناهان كبيره است نهايت بعضي از آنها بزرگتر از بعضي است مانند بوسيدن حرام كه صغيره است نسبت بزنا ، وكبيره است نسبت بنگاه حرام ، وبر هر تقدير در تفاوت ميانهء گناهان در كوچكى وبزرگى خلافي وشكّى نيست ومراد از اين فقرهء مباركه اينست كه گناهان صغيره را هم بهر وجه كه باشد سهل وكوچك نبايد شمرد كه همين كه كسى سهل شمارد آنها را جرأت كند بر آنها ويك بار خبردار شود كه اصرار كرده بر آنها وكبيره شدهاند وهلاك كنند أو را ، و « بدرستى كه آنهاست هلاك كننده » دور نيست كه اشاره باشد باين كه غالب اينست كه هلاك كنندهء مؤمن اينهاست باعتبار اين كه مساهله ميكند در آنها واصرار ميكند بخلاف كبيره كه مؤمن كم مرتكب آن مىشود ، واللَّه تعالى بعلم .