10399
لا تنتصح بمن فاته العقل ، ولا تثق بمن خانه الأصل ، فانّ من فاته العقل يغشّ من حيث ينصح ، ومن خانه الأصل يفسد من حيث يصلح .
پند پذير مشو بكسى كه فوت شده باشد أو را عقل ، واعتماد مكن بكسى كه خيانت كرده باشد أو را أصل ، پس بدرستى كه كسى كه فوت شده باشد أو را عقل ، غشّ ميكند از آنجا كه نصيحت ميكند ، وكسى كه خيانت كرده أو را أصل ، فاسد ميكند از آنجا كه اصلاح ميكند ، « فوت شده باشد أو را عقل » يعنى در نيافته باشد عقل را وعقلي نداشته باشد ، و « خيانت كرده باشد أو را أصل » يعنى أصل ونژاد بلندى نداشته باشد در خور مرتبهء كه از دنيا يافته پس گويا أصل أو خيانت كرده با أو ومرتبهء أو را باطل كرده ، و « غشّ ميكند از آنجا كه نصيحت ميكند » يعنى از همان راه كه نصيحت ميكند وباعتقاد أو نصيحت است وپنديست از روى خلوص دوستى ودر واقع غشّ با تست وضرر تو در آنست كه أو از راه كم عقلي آنرا نصيحت ميداند ، و « فاسد ميكند از آنجا كه اصلاح ميكند » يعنى آنچه را أو اصلاح ميداند باعتبار بد ذاتي كه دارد در واقع افسادست وباعث فساد مىشود .
10400
لا ترخّص لنفسك في مطاوعة الهوى وايثار لذّات الدّنيا ، فيفسد دينك ولا يصلح ، وتخسر نفسك ولا تربح .
رخصت مده مر نفس خود را در موافقت كردن خواهش واختيار لذّتهاى دنيا ، پس فاسد شود دين تو وشايسته نگردد ، وزيان كند نفس تو وسود نكند .
10401
لا تسىء إلى من أحسن إليك ، فمن أساء إلى من أحسن اليه منع الاحسان .