بسبب نعمتهاى خدا بر شما يعنى بسبب رشك وحسد هر يك از شما بر نعمت ديگرى .
10233
لا تكونوا لفضل اللَّه عليكم حسّادا .
مباشيد از براي احسان خدا بر شما رشك برندگان ، اين هم همان مضمون فقرهء سابقيست ومراد نهى از رشك بردن هر يك است بر احسانى كه حق تعالى بآن ديگرى كرده باشد .
10234
لا تخافوا ظلم ربّكم ولكن خافوا ظلم أنفسكم .
مترسيد از ظلم پروردگار خود وليكن بترسيد از ظلم نفسهاى خود ، يعنى مترسيد از ظلم حق تعالى چه أو سر موئى ظلم نمىكند وليكن ترسيد از ظلم نفسهاى شما كه بر يكديگر مىكنيد يا هر يك بر خود مىكنيد .
10235
لا يغلب الحرص صبركم .
غلبه نكند حرص صبر شما را ، يعنى چنين كنيد كه حرص شما غلبه نكند بر صبر شما ومانع نشود از صبر شما بر تنگى معاش ودرويشى .
10236
لا تنسوا عند النّعمة شكركم ،
فراموش مكنيد نزد نعمت شكر خود را ، يعنى اين را كه شكر آن بكنيد .
10237
لا تكرهوا سخط من يرضيه الباطل .
ناخوش مداريد ناخشنودى كسى را كه خشنود مىسازد أو را باطل ، يعنى كسى كه خشنودى أو از شما بكردن باطلى شود شما أو را از خود خشنود مسازيد بكردن آن باطل ، وناخوش مداريد ناخشنودى أو را وباكى نداشته باشيد از آن .
10238
لا توادّوا الكافر ، ولا تصاحبوا الجاهل .
دوستى مكنيد با كافر ، ومصاحبت مكنيد با نادان ، مراد به « كافر » ظاهر آنست ، يا كفران كننده نعمت واحسان .