واحسان كردن بكسى كه أو پيوند كرده باشد سهل باشد وچندان كمالى نباشد .
10086
وجيه النَّاس من تواضع مع رفعة وذلّ مع منعة .
بزرگ مردم كسيست كه فروتنى كند با بلندى ، ونرمى كند با عزّت ومناعت .
10087
ويل لمن تمادى في غيّه ، ولم يفىء إلى الرّشد .
واي از براي كسى كه بنهايت رسد در گمراهى خود ، وبرنگردد بسوى راه درست .
10088
ويل لمن غلبت عليه الغفلة فنسى الرّحلة ولم يستعد .
واي از براي كسى كه غلبه كند بر أو غفلت ، پس فراموش كند رحلت را وآماده نگردد .
10089
ويل لمن تمادى في جهله ، وطوبى لمن عقل واهتدى .
واي از براي كسى كه بنهايت رسد در ناداني خود ، وخوشى از براي كسى كه دريافت كند وراه راست يابد .
10090
ويل لمن ساءت سيرته ، وجارت ملكته ، وتجبّر واعتدى .
واي از براي كسى كه بد باشد طريقهء أو ، جائر باشد مالكيّت أو ، وتكبّر كند وستم كند . مراد به « جائر بودن مالكيّت أو » اينست كه بجور وميل از حقّ سلوك كند در آنچه مالك آن باشد واختيار تصرّف در آن داشته باشد مثل جور پادشاهان وحكّام در ملك خود ، واز كلام أهل لغت ظاهر مىشود كه « ملكه » بمعنى سلوك با بندگان نيز آمده چنانكه در حديثي كه وارد شده كه : داخل نمىشود بهشت را بد ملكه ، گفتهاند كه : يعنى كسى كه بد سلوك باشد با بندگان خود ، وبنا بر آن اينجا نيز بآن معنى مىتواند بود يعنى كسى كه جائر ومايل از حقّ باشد