9742
مع الصّبر يقوى الحزم .
با صبر قوى مىشود دور انديشى ، مراد صبر در كارهاست وتعجيل نكردن در آنها .
9743
مع الفراغ تكون الصّبوة .
با فارغ بودن ميباشد صبوه ، مراد به « صبوه » ميل بجاهليست يعنى هواها وهوسها كه جاهلان وجوانان را باشد وغرض ترغيب در مشغول شدن بكارهاست وفارغ نبودن واين كه آن منشأ آن ميلها وهوسها مىشود .
9744
مع الشّقاق تكون النّبوّة .
با دشمنى ومخالفت ميباشد نبوة ، مراد به « نبوة » كندى وبرش نداشتن است ، ومراد اينست كه دوستى وموافقت نكردن با مردم باعث برش در كارها وپيش رفتن آنها مىشود ، ودشمنى كردن باعث كندى در آنها واز پيش نرفتن آنها مىشود .
9745
مع الاحسان تكون الرّفعة .
با احسان كردن ميباشد بلندى مرتبه .
9746
مع الفوت تكون الحسرة .
با فوت ميباشد حسرت ، يعنى فوت مطلب بي حسرت نمىباشد پس فرصت را بايد غنيمت شمرد واز وقت فرصت پس نبايد انداخت تا اين كه حسرتي بار نياورد .
9747
مع الإنابة تكون المغفرة .
با انابت ميباشد آمرزش ، يعنى انابت سبب آمرزش مىشود ، و « انابت » بمعنى توبه است يعنى پشيمانى از گناه وبازگشت بسوى خدا .
9748
مكروه تحمد عاقبته خير من محبوب تذمّ مغبّته .