9737
مع الاخلاص ترفع الأعمال .
با اخلاص بلند گردانيده مىشود أعمال ، يعنى أعمال تا با اخلاص نباشد بلند گردانيده نشود بجانب حق تعالى وقبول نشود ، ومراد به « اخلاص » چنانكه مكرّر مذكور شد خالص گردانيدن عمل است از براي رضاى حق تعالى وآميخته نساختن آن بغرضى ديگر كه منافى آن باشد مثل ريا .
9738
مع السّاعات تفنى الآجال .
با ساعتها فانى مىشود أجلها ، مراد به « أجل » در اينجا مدّت عمرست ومقصود اينست كه قدر هر ساعتي را بايد دانست وبعبث نبايد گذرانيد ، زيرا هر ساعتي كه مىگذرد از عمرست وبساعتها فانى مىشود عمرها .
9739
مع الورع يثمر العمل .
با پرهيزگارى ميوه دهد عمل ، ظاهر اينست كه مراد اين باشد كه ميوهء كامل هر عملي وقتيست كه با پرهيزگارى باشد وهر عملي كه پرهيزگار كند ثواب آن زيادة باشد از همان عمل كه غير پرهيزگار كند نه اين كه از غير پرهيزگار أصلا ثمرهء نداشته باشد وثمرهء هر عملي مشروط باشد بپرهيزگارى مطلق ، وممكن است كه مراد اين باشد كه با پرهيزگارى در هر عملي ميوه دهد آن عمل ومقصود اين باشد كه هر عملي كه از روى پرهيزگارى وفرمانبردارى حق تعالى كرده شود ثمره دارد ، وهر گاه از براي أغراض ديگر كرده شود ثمره ندارد .
9740
مع العجل يكثر الزّلل .
با تعجيل كردن در كارها بسيار مىشود لغزشها .
9741
مع العقل يتوفّر الحلم .
با عقل وزيركى بسيار مىشود حلم وبردبارى .