اينست كه مراد به « شكّ » تردّد در چيزيست بعنوانى كه طرفين آن مساوى باشد چنانكه معنى مشهور « شكّ » است ، وبه « ارتياب » مطلق تردّد هر چند يك طرف احتمال بسيار مرجوحى باشد ، ومراد اين باشد كه در عقايد دينيّه يقين بايد وبايد كه راه تردّد واحتمال خلاف أصلا در آن نرود كه همين كه في الجملة تردّدى راه يابد زود بمرتبهء شكّ وتساوى طرفين مىرسد ، وظاهرست كه با وجود شكّ ايمانى نباشد .
9690
ما أودع أحد قلبا سرورا الّا خلق اللَّه من ذلك السّرور لطفا فإذا نزلت به نائبة جرى إليها كالماء في انحداره حتّى يطردها عنه كما تطرد الغريبة من الإبل .
بامانت نگذاشته هيچ كسى دلى را شادمانيى مگر اين كه آفريده باشد خدا بسبب آن شادمانى لطفى با امانت سپارندهء آن ، پس هر گاه فرود آيد باو مصيبتى روان گردد آن لطف خدا بسوى آن مانند آب در وقت سراشيب آمدن يعنى در كمال تندى تا اين كه دور كند آن مصيبت را از أو چنانكه دور كرده مىشود غريب از شتران ، يعنى چنانكه شتر غريبى كه در ميان چند نفر شتر آيد كه با هم باشند بزودى دور كنند آن را از ميان خود ونگذراند كه با آنها باشد .
9691
ما من عمل أحبّ إلى اللَّه تعالى من ضرّ يكشفه رجل عن رجل .
نيست هيچ عملي دوستر بسوى خدا از بدى حالي كه زايل كند آنرا مردى از مردى .
9692
ما بات لرجل عندي موعد قطّ فبات يتململ على فراشه ليغدو بالظّفر بحاجته أشدّ من تململى على فراشي حرصا على الخروج اليه من دين عدته وخوفا من عائق يوجب الخلف ، فانّ خلف الوعد ليس من أخلاق الكرام .