ديگرى بيايد خود را داخل كند ميان ايشان ، بي اين كه ايشان أو را داخل كنند ، ووجه مذمّت اين ظاهرست ، چه گاه باشد كه ايشان راضى نباشند بداخل شدن أو ، وبسا باشد كه منع كنند أو را وباعث خفت وخوارى أو گردد .
دوّم - اين كه صاحب خانه در خانه خود خواهد كه كارى بكند وديگرى از راه قهر وغلبه مانع أو شود ونگذارد كه أو بكند وخواهد كه خود بكند ، ووجه اين اينست كه صاحب خانه در خانه خود بهر حقي كه قابل آن باشد أولى است ، پس تسلط جستن كسى بر أو در آن وگرفتن آن از آن عقلا وشرعا قبيح ومذموم است ، واينست كه بحسب شرع أقدس هرگاه صاحب خانه قبل پيش نمازى باشد أو اگر خواهد كه پيش نمازى كند در آنجا أولى است از هر پيشنمازى غير أو .
سيم - اين كه كسى بر سر خوانى يا سفره مىرود از براي اين كه چيزى بخورد بي اين كه صاحب آن خوان يا سفره بخواند أو را بآن . ومذّمت اين در أحاديث ديگر نيز وارد شده ، ودر بعضي أحاديث وارد شده كه : چنين كسى ملعون است ، ووجه اين ظاهرست باعتبار خفت وذلّتى كه لازم دارد وبسبب احتمال عدم رضاى صاحب طعام بآن .
چهارم - اين كه كسى سخن گويد با كسى كه گوش ندهد باو ، وقبح اين نيز ظاهرست بسبب خفت وذلّتى كه در آن باشد .
پنجم - اين كه كسى در مجالس در جائى نشيند كه سزاوار آن نباشد مثل جمعى كه تلاش بالانشينى ميكنند بىآنكه أهليت آن داشته باشند ووجه اين اينست كه عقلا وشرعا هر كسى بايد كه قدر ومرتبهء خود را داند ، پس طلب كردن زياد بر آن قبيح ومذموم است ، واين بخلاف اينست كه كسى مرتبهء بالانشينى داشته باشد وپائين نشيند ، چه آن از راه تواضع وفروتنى قبيح ومذموم نيست بلكه پسنديده ومستحسن است .
5080
خمس يستقبحن من خمس ، كثرة الفجور من العلماء ، والحرص في الحكماء ، والبخل في الأغنياء ، والقحة في النّساء ، ومن المشايخ الزّنا .