وفرموده است آن حضرت صلوات اللّه عليه در باره قومي كه مذّمت فرموده ايشان را بسبب بدى ايشان :
5076
خفّت عقولكم ، وسفهت حلومكم ، فأنتم غرض لنابل ، وأكلة لآكل ، وفريسة لصائل .
« خفت عقولكم » يعنى سبك است عقلهاى شما ، و « سفهت حلومكم » نيز بهمين معنيست وتأكيد سابق است ، « فأنتم غرض لنابل » [ غرض ] بغين نقطه دار و [ نابل ] بنون وباء يك نقطه زير يعنى پس شما نشانهايد از براي صاحب تير . از اين معلوم مىشود كه غرض مذمّت ايشان بوده بسبكى عقل ايشان وبي قوّتى ايشان در جنگ وجهاد . ومراد به « نشانه بودن از براي تير » اينست كه كسى كه تير بيندازد بجانب شما ، شما نشانه آن مىشويد وآنرا ردّ نمىتوانيد كرد از خود ، يا اين كه صاحب تير چون بي وقوفي شما را ميداند وميداند كه از شما ردّ نمىشود شما را نشانه ميكند وبجانب شما مى اندازد . و « نابل » بمعنى صاحب تير وسازنده آن نيز آمده ودر اينجا بمعنى سازنده نيز ممكن است باين كه مراد اين باشد كه كسى كه تير مىسازد باندازه جان شما مىسازد واز براي اين مىسازد كه شما نشانه آن شويد بلكه مبالغه در بي وقوفي ايشان در اين معنى بيشتر است . ودر بعضي نسخه ها « عرض » بعين بىنقطه است و « نايل » بنون وياء دو نقطه زير ، وبنا بر اين معنى اينست كه : پس شما متاعيد از براي كسى كه برسد بشما يعنى متاعيد كه بر بايد شما را ، ودفع أو نتوانيد كرد .
« واكلة لاكل » يعنى لقمهايد از براي خورنده ، يعنى اگر كسى خواهد شما را بخورد لقمه أو مىشويد وبهيچ وجه خود را از چنگال أو رها نمىتواند كرد . و « فريسة لصائل » يعنى فريسه أيد از براي حمله كننده ، « فريسه شير » آنست كه شير درهم شكند آنرا وبكوبد گردن آنرا ، ومراد اينست كه : هر كه حمله كند بشما ، شما