[ حرف « حاء » بلفظ مطلق ]
( از آنچه وارد شده از سخنان حكمت آميز حضرت أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السلام در حرف « حاء » بلفظ مطلق يعنى بألفاظ مختلف نه بخصوص يك لفظ مانند فصل سابق كه همه فقراتى بود مصدّر بخصوص لفظ « حسن » ) فرموده آن حضرت عليه السلام :
4868
حبّ الدّنيا راس كلّ خطيئة .
دوستى دنيا سر هر گناهيست يعنى منشأ هر گناهى مىشود ، يا اين كه بالاتر از هر گناهيست باعتبار همان كه منشأ گناهان بسيار مىشود . وممكن است كه عبارت چنين خوانده شود « حبّ الدّنيا اسّ كلّ خطيئة » ومعنى اين باشد كه : دوستى دينار أساس وأصل بناى هر گناهيست ومراد به « دينار » مطلق زر باشد وذكر خصوص دينار يعنى اشرفى باعتبار اين باشد كه بهترين اقسام زر است .
4869
حبّ النّباهة راس كلّ بليّة .
دوستى مشهور شدن سر هر بلائيست . يعنى منشأ اقسام بلاهاى أخروي ودنيوي مىشود ، يا بالاتر از همه آنهاست باعتبار همان كه منشأ بسيارى از آنها مىشود .
4870
حبّ الدّنيا راس الفتن وأصل المحن .
دوستى دنيا سر فتنههاست ، وأصل وبيخ محنتها . ودر اينجا نيز ممكن است كه بر قياس فقره سابق سابق « حبّ الدّينار أسّ » خوانده شود ومعنى اين باشد