4795
جماع الشّرّ اللّجاج ، وكثرة المماراة .
جمعكردن بدى لجاجت است ، وبسيارى جدل كردن با مردم . « لجاجت » چنانكه مكرّر مذكور شد بمعنى خصومت ودشمنى كردنست ، يا ايستادگى كردن بر باطل .
4796
جماع الخير في اعمال البّر .
جمع كردن خير در عملهاى نيكوست .
4797
جماع الفضل في اصطناع الحرّ والاحسان إلى أهل الخير .
جمع كردن افزونى مرتبه در احسان كردن بآزاده ، است ونيكوئى نمودن بأهل خير .
4798
جحود الاحسان يحدو على قبح الامتنان .
انكار كردن احسان مىخواند بر قباحت منت گذاشتن ، مراد مذمّت انكار احسان كسيست وشكر نكردن آن واين كه يكى از مفاسد آن اينست كه باعث اين مىشود كه احسان كننده مرتكب قباحت منتگذاشتن شود ، زيرا كه آدمي مجبول است بر اين كه احسانى كه بكسى كرده باشد خواهد كه أو بازاى آن شكر أو بكند يا بنحوى با أو سلوك نمايد كه شكر آن احسان تواند شد ، پس هرگاه كسى انكار احسان كند يا بنحوى با أو سلوك كند كه متضمن انكار آن باشد أو بالطبع ملجأ مىشود كه ذكر احسان خود را بر أو كند ومنت گذارد بر أو ، پس ارتكاب اين قبيح از أو بسبب انكار أو مىشود كه اگر أو چنين نمىكرد هرگز اين ياد آن احسان نمىكرد وبآن منت نمىگذاشت .
4799
جحود الاحسان يوجب الحرمان .
انكار كردن احسان واجب مىسازد محرومى را ، يعنى باعث اين مىشود كه