حاجت بنان خورش نباشد . و « أدب فراگير براضى شدن » يعنى آن را أدب خود كن كه بهترين آداب است چه هر كه راضى شد به آن چه خداى عزّ وجلّ از براي أو قسمت وتقدير كرده طلب زيادة بر آن نمىكند وبسبب آن بحرامى نمىافتد واز تعب وزحمت سعى فارغ مىشود واين سعادت ونيكبختى دنيا وآخرت است .
4562
تداو من داء الفترة في قلبك بعزيمة ومن كرى الغفلة في ناظرك بيقظة .
دوا كن در دستى را در دل خود بعزيمتى ، وپينكى « 1 » بيخبرى را در چشم خود ببيدارى يعنى هرگاه سستى در دل تو باشد در كردن كارهاى خير پس آن دردى است بايد علاج كرد آن را بعزيمتى يعنى بتحصيل نيت وقصد جزمى بر كردن آنها كه ديگر بهيچ وجه سستى در آن راه نيابد ، وهرگاه پينكى بيخبرى ديده بصيرت ترا فراگيرد آن هم دردى است كه دواى آن اين است كه خود را خوب بيدار گردانى وآن بيخبرى را بالكلية از خود زايل نمائى .
4563
تمسّك بحبل القرآن وانتصحه وحلّل حلاله وحرّم حرامه واعمل بعزائمه واحكامه .
دست بزن بريسمان قرآن ، وقبول كن نصيحت آن را ، وحلال گردان حلال آن را ، وحرام گردان حرام آن را ، وعمل كن بواجبيهاى آن وهمه احكام آن . چون « ريسمان » چيزى است كه دست مىزنند بآن ووسيله مىسازند آن را از براي بالارفتن يا پائين آمدن بجائى كه خواهند ومانند آن وشايع شده استعمال آن در هر چه وسيله چيزى بشود و « ريسمان قرآن » هم از آن قبيل است يعنى بوسيلة كه آن قرآن است . و « عمل كردن بواجبهاى آن » باين است كه آنها را البتة بجا آورد وترك نكند وبه « همه احكام » باين كه آنها را بر آن نحو داند وبآن نحو در باره آنها سلوك كند پس اگر
هامش
( 1 ) در برهان قاطع گفته : « پينكى بر وزن زيركى غنودنى باشد سبك ، وآنرا بعربي « سنه » گويند » .