بفروشيد آنچه را كه فانى مىشود كه دنياست به آن چه باقي مىماند كه آخرت است ، وعوض بگيريد نعمت آخرت را از سختى ودشوارى دنيا . يعنى دنيا را بدهيد از براي تحصيل آخرت واز سر سعى در آن بگذريد از براي سعى در اين ، و « عوض بگيريد آخرت را از سختى ودشوارى دنيا » اشاره است باين كه نعمتهاى دنيا هر چه باشد بىسختى ودشوارى ومكاره وآلام نيست پس هر كه بدهد آنها را از براي آخرت يا از سر سعى در آنها بگذرد از براي سعى در آخرت در حقيقت عوض گرفته نعمت آخرت را كه أصلا آميخته بكدورتى نيست از سختى ودشوارى دنيا .
4456
بسط اليد بالعطاء يجزل الاجر ويضاعف الجزاء .
گشودن دست ببخشش بسيار مىگرداند مزد را وافزون مىسازد سزا « 1 » را .
وفرموده در ذكر رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله يعنى در وقتي كه ياد آن حضرت مىكرده در وصف آن حضرت فرموده .
4457
بلّغ عن ربّه معذرا ونصح لامّته منذرا ودعا إلى الجنّة مبشّرا .
رسانيده پيغامها را از جانب پروردگار خود در حالي كه عذر وبهانه را زايل ساخت ونصيحت كرد مرامّت خود را ترساننده ، وخواند بسوى بهشت بشارت دهنده . يعنى رسانيده پيغامها را از جانب پروردگار خود بمردم بروشى كه ديگر بهانه از براي ايشان نگذاشته از براي اطاعتنكردن ، زيرا كه معجزات واضحه لايحه آورد كه با وجود آنها شكّى وشبهه در رسالت أو نماند ، وأوامر نواهى حق تعالى را همه بر وجهي كه بايست بايشان رسانيد پس ديگر هر كه را أطاعت نكند عذر وبهانه نيست كه بر ما رسالت أو ثابت نشد ، يا أوامر ونواهى أو خوب بما نرسيد ، و « نصيحت كرد ترساننده » يعنى موعظه كرد ايشان را يا صاف وخالص بود با ايشان در حالي كه ترساننده بود ايشان را از كفر وعصيان ، و « خواند ايشان را بسوى بهشت در حالي كه
هامش
( 1 ) در برهان قاطع گفته : « سزا بفتح اوّل بر وزن جزا پاداش نيكى وبدى باشد ولايق وسزاوار وموافق را نيز گويند » .