فضائل پس سعى در آنها نكردن وراضى بنقص مرتبه وپستى آن شدن بد اختيار وبرگزيدنى است .
4387
بئس الشيمة النّميمة .
بدخويى است سخن چينى ، زيرا كه از دنائت نفس ناشى مىشود ومنشأ فتنهها وفسادها مىگردد واين است كه در قرآن مجيد وأحاديث معصومين صلوات اللّه عليهم أجمعين نهى از آن ومبالغه در ذمّ آن بسيار شده .
4388
بئس الطّبع الشّره .
بدخصلتى است غلبه حرص ، زيرا كه هميشه آدمي را در رنج وتعب سعى دارد وغالب اين است كه در وزر ووبال مىاندازد ودر أكثر نسخهها « الطمع » بميم واقع شده نه بباى يك نقطه وظاهر اين است كه از تصحيف بعضي ناسخين باشد وبر تقدير صحت آن ممكن است كه مراد اين باشد كه : بد طمعى است غلبه حرص يعنى طمعى كه از راه غلبه حرص باشد واحتياجى بآن نباشد .
4389
بئس الطّعام الحرام .
بدخوردنى است حرام ، زيرا كه با وجود وزر ووبال آن دل را سياه كند وحريص بر معاصي ديگر سازد وحرام أعمّ از اين است كه بالذّات حرام باشد مثل گوشت خوك يا بسبب عارضى باشد مثل مال مغصوب يا دزدى يا نجس يا آنچه بعنوان ربا گرفته شده باشد وأمثال آنها .
4390
بئس القوت اكل مال الأيتام .
بدقوتى است خوردن مال يتيمان . « قوت » قدرى از خوردنى را گويند كه بر پاى تواند ماند بآن بدن آدمي وذكر اين بخصوص بعد از ذمّ مطلق خوردن حرام از براي مبالغه در بدى آن است چنانكه در آيات وأحاديث بسيار وارد شده ودر تعبير