هرگاه پيش دارى فكر را در همه كارهاى خود نيكو گردد عاقبتهاى تو در هر كارى ، مراد به « پيش داشتن فكر در همه كارها » اين است كه هر كارى كه كند بعد از اين باشد كه فكر كند در آن وظاهر شود از براي أو صلاح آن ونيكوئى عاقبت آن وحكم به « نيكو گشتن عاقبت أو در هر كار » اين است كه غالب وأكثر اين است كه نيكو گردد عاقبت أو در كارها واگر نه ممكن است كه عاقبت كه عاقبت بعضي كارهاى أو خوب نباشد باعتبار خطا وغلطى كه در فكر كرده باشد ، وممكن است كه مراد همه افعال باشد ومراد به « نيكو بودن عاقبت آنها » اين باشد كه بحسب آخرت بر أو مؤاخذه نباشد باعتبار اين كه بذل جهد در آنها كرده وبحسب دنيا نيز حسرت وندامتى نباشد أو را بر آنها واگر زيان وخسرانى در بعضي كشد همان مجرّد نقصان دنيوي باشد كه بسيار سهل باشد با وجود عدم تقصير وتفريط از اين كس بخلاف كسى كه كارها را بىفكر وتأمل كند چه بسيار باشد كه باعث عذاب وعقاب اخروى گردد وبحسب دنيا نيز هرگاه سبب زيان وخسرانى گردد رنج وألم أو باعتبار تقصير خود وعدم تأمل در آن گران باشد .
4106
إذا وصلت إليكم أطراف النّعم فلا تنفّروا أقصاها بقلّة الشكر .
هرگاه برسد بسوى شما كنارهاى نعمتها پس رم مدهيد انتهاى آنها را بسبب كمي شكر ، مراد اين است كه كمي شكر نعمت سبب زوال وانقطاع آن گردد پس هرگاه نعمتي بشما رسيد تقصير مكنيد در شكر تا اين كه تمام گردد بر شما ، وبسبب كمي شكر رم نكند از شما وبريده نگردد .
4107
إذا صعبت عليك نفسك فاصعب لها تذلّ لك وخادع نفسك عن نفسك تنقد لك .
هرگاه سركشى كند بر تو نفس تو پس سركشى كن تو نيز براي آن كه رام مىشود مر ترا ومكر كن با نفس خود از نفس خود تا أطاعت ميكند مر ترا ، مراد