كرد بلكه در حقيقت از براي آزمايش ايشان است ، يا اين كه بلا وآشوبى است از براي ايشان كه گرفتار شوند بآن .
3700
انّ الزّهادة قصر الامل والشّكر على النّعم والورع عن المحارم ، فان عزب ذلك عنكم فلا يغلب الحرام صبر كم ولا تنسوا عند النّعم شكر كم فقد اعذر اللّه سبحانه إليكم بحجج مسفرة ظاهرة وكتب بارزة العذر واضحة .
بدرستى كه زهادت كوتاهى اميد است وشكر كردن بر نعمتها وباز ايستادن از حرامها ، پس اگر برود آن از شما پس غلبه نكند حرام صبر شما را ، وفراموش نكنيد نزد نعمتها شكر خود را ، پس بتحقيق كه عذر گفته است خداى سبحانه بسوى شما بحجّتهاى روشن آشكار ، وكتابهاى ظاهر عذر واضح ، « زهادت » بمعنى ترك دنياست يا بىرغبتى در آن ، ومراد اين است كه حقيقت زهادت ترك دنيا بالكلّيّه نيست بلكه اين است كه آدمي اميدهاى دراز نداشته باشد وشكر كند بر نعمتها كه باو برسد وخود را باز دارد از حرامها ، و « اگر برود آن از شما » يعنى اگر تمام اين معنى زهادت از براي شما نباشد پس آن دو جزو آخر آن البتّه بايد كه ترك نشود زيرا كه آن دو جزو واجب است وترك آنها بهيچ وجه جايز نيست بخلاف جزو اوّل كه كوتاهى اميد باشد زيرا كه آن از فضايل وشمايل باشد ليكن ترك آن باعث عذاب وعقاب نگردد ، ومراد باين كه « خداى سبحانه عذر گفته » اين است كه نهى از حرامها وامر بشكر نعمت كرده ووعدهء عذاب بر مخالفت آنها فرموده پس عذر خود را در عذاب كردن كسى كه مخالفت آنها كند خواسته ، وراه توهّم اعتراض حيف وجورى در آن نگذاشته ، زيرا كه كسى كه اوّلا بترساند از چيزى هر گاه كسى نافرمانى كند وبآن سبب ضررى باو برسد أو را اعتراضى بر أو نباشد وأو در اوّل عذر خود را خواسته ، مانند سواري كه برود ومردم را خبر كند وكسى با وجود اين كه خبر شود پس نرود تا از چاروا آفتى باو برسد آن سوار عذر خود