3653
انّ المجاهد نفسه والمغالب غضبه والمحافظ على طاعة ربّه يرفع اللّه سبحانه له ثواب الصّائم القائم ، وينيله درجة المرابط الصّابر .
بدرستى كه جهاد كننده با نفس خود وغلبه كننده بر خشم خود ونگهبانى كننده بر فرمانبردارى پروردگار خود بلند مىگرداند خداى سبحانه از براي أو ثواب روزه گيرندهء برپاى ايستاده را ، ومىرساند أو را بدرجهء نگهبان سرحدّ صبر كننده ، مراد به « بلند گردانيدن خداى سبحانه از براي أو ثواب روزهدار بر پاى ايستاده » اين است كه امر مىفرمايد كه ثواب عمل أو ثواب عمل همچو كسى باشد وملائكة آن را از براي أو بنويسند وبالا برند بآسمان وحفظ كنند تا در روز حساب باو داده شود ، ومراد به « پاى ايستاده » اين است كه شبها بپاى ايستاده باشد از براي نماز يا در شب وروز هر دو ، و « مىرساند أو را بدرجهء نگهبان سر حدّ » يعنى مرتبهء أو را مثل مرتبهء كسى مىگرداند كه ملازم سر حدّ مسلمانان باشد از براي حفظ وحراست مسلمانان ودفع كفّار ، وصبر كننده باشد بر زحمت وتعب اين كار يا در مطلق مصائب ونوائب .
3654
انّ أفضل ما استجلب به الثّناء السّخاء ، وانّ اجزل ما استدرّت به الأرباح الباقية الصّدقة .
بدرستى كه افزونترين آنچه كشيده مىشود بآن ستايش ، سخاوت است ، وبدرستى كه بزرگترين آنچه روان مىشود بسبب آن سودهاى پاينده ، صدقه دادن است ، مراد به « سودهاى پاينده » منافع اخروى است كه پاينده ودائمي است .