نداده باشد واگر از عهدهء آنها بر آمده باشد مراد به « بدبخت شدن أو » مجرّد همين است كه با وجود قدرت بر انتفاع از آن در دنيا وآخرت خود را از آن محروم كرده تا ديگرى از آن بهرهمند گردد وكراهت وناخوشى اين معنى را متحمّل شده ، ويا از براي كسى كه أو صرف ميكند آن را در عصيان خدا پس أو بدبخت مىشود بسبب آنچه اين كس جمع كرده از براي أو ، وظاهر است كه اين دو كس هيچيك سزاوار اين نيستند كه آدمي أو را بر خود اختيار كند باين كه خود أموال خود را صرف نكند واز براي أو گذارد كه أو خرج كند ونه سزاوار اين كه آدمي بردارد از براي أو بر پشت خود يعنى بردارد گناه را بر پشت خود اگر در اداى حقوق آنچه جمع كرده اخلالى كرده باشد ، واگر اخلالى در آن نكرده باشد مراد برداشتن كراهت وناخوشى نگاهداشتن آن وصرف ننمودن آن است در راهى كه أو را سودى باشد در آن ، وهمچنين برداشتن تعب وزحمت تحصيل آن وحفظ وحراست آن در دنيا وحساب وكتاب آن در آخرت .
3647
انّ العبد بين نعمة وذنب لا يصلحهما الّا الاستغفار والّشكر .
بدرستى كه بنده ميانهء نعمتي است وگناهى كه بصلاح نمى آورد آنها را مگر طلب آمرزش وشكر ، مراد اين است كه آدمي ناچار است هميشه از رجوع بدرگاه حق تعالى زيرا كه در هر حال يا مطيع وفرمانبردار است ويا مرتكب گناهى گشته واوّل نعمتي است از براي أو كه شكر آن بر أو لازم است ، ودوّم ظاهر است كه طلب آمرزش از آن بايد .
3648
انّ الامر بالمعروف والنّهى عن المنكر لا يقربّان من اجل ولا ينقصان من رزق لكن يضاعفان الثّواب ويعظمان الاجر ، وأفضل منهما كلمة عدل عند امام جائر .
بدرستى كه امر بنيكوئى ونهى از بدى نزديك نمىگردانند بمرگى وكم