سنّيتهاى زياد باعث اين شود كه بعد از اين واجبها از أو فوت شود ، يا باين كه باقي نماند واز كردن واجبها در مدّتى كه اگر بار زياد بر أو نمىكرد باقي مىماند وآن واجبها را بعمل مىآورد محروم گردد ، ويا باين كه باقي ماند وبا وجود آن چندان فتور أو را عارض شده باشد كه بعد از آن واجبيها را بر شرايط وآدابى كه بايد نتواند كرد واين هر دو از براي أو ضرر دارد زيرا كه سنّيتها كه از أو در آن مدّت بعمل آمده برابرى نمىكند با واجبيها كه از أو بعد از آن فوت شود چه ظاهر است كه ثواب واجبي زيادة است از سنّتى وضرر ترك واجبي بيشتر است از ضرر ترك سنّتى .
3645
انّ أخاك حقّا من غفر زلّتك وسدّ خلّتك وقبل عذرك وستر عورتك ونفى وجلك وحقّق املك .
بدرستى كه برادر تو بحقّ كسى است كه ببخشد لغزش ترا ، وببندد وحاجت ترا ، وقبول كند عذر ترا ، وبپوشاند عورت ترا ، وزايل كند ترس ترا ، وثابت سازد اميد ترا ، مراد به « بستن حاجت » اين است كه ترا محتاج نگذارد وآنچه را محتاج بآن باشى اگر تواند بتو بدهد تا رخنهء حاجت تو بسته شود ، وبه « قبول كردن عذر » اين كه اگر بحسب ظاهر تقصيري كرده باشى وعذرى از براي آن بگوئى عذر ترا قبول كند وبا وجود آن ديگر ترا مؤاخذه ننمايد ، وبه « پوشيدن عورت » اين كه هرگاه مطّلع شود بر چيزى از تو كه خواهى كه آن پنهان باشد مثل خطا ولغزشى يا عيبى بپوشاند آن را ونزد كسى اظهار ننمايد ، وبه « زايل كردن ترس » اين كه اگر كارى كرده باشى نسبت باو كه بترسى از آن كه مبادا بسبب آن مؤاخذه نمايد ترا بگذرد از آن وترس ترا زايل كند ، وبه « ثابت ساختن اميد » اين كه هر اميدى كه باو داشته باشى از رعايت وأعانت واكرام واحسان بجاى آورد آن را ونوميد نسازد ترا .