3638
انّ رأيك لا يتّسع لكلّ شيء ففرّغه للمهمّ .
بدرستى كه انديشهء تو گنجايش ندارد از براي هر چيز پس فارغ گردان آن را از براي آنچه مهمّ باشد يعنى آدمي نمىتواند كه بهمهء مطالب پرداخت وسعى در همه كرد پس بايد كه قصد وانديشهء خود را فارغ سازد از براي آنچه مهمّ باشد از أمور دنيا وآخرت ومشغول نسازد بكارهاى ديگر كه باعث محرومى أو شود از آن مهمّات حتّى اين كه كسى كه طلب علوم كند نيز ممكن نيست أو را تحصيل همهء آنها پس بايد كه مشغول نسازد خود را مگر به آن چه مهمّ باشد از آنها .
3639
انّ مالك لا يغنى جميع النّاس فاخصص به أهل الحقّ .
بدرستى كه مال تو توانگر نمىسازد همهء مردم را پس مخصوص ساز بآن أهل حقّ را يعنى جمعى را كه استحقاق ايشان از براي احسان زيادة باشد از ديگران باعتبار ايمان وزيادتى فقر وپريشانى ومانند آنها از مزايا ، وممكن است كه مراد به « أهل حقّ » خصوص مؤمنان باشد يعنى مخصوص ساز بآن ايشان را وباهل مذاهب ديگر مده .
3640
انّ كرامتك لا تتّسع لجميع الخلق فتوخّ بها أفاضل الخلق .
بدرستى كه اكرام تو گنجايش ندارد همهء خلق را پس طلب كن از براي آن افزونترينان خلق را يعنى جمعى را كه مزيّتى داشته باشند بر ديگران چنانكه در شرح فقرهء سابق مذكور شد .
3641
انّ ليلك ونهارك لا يستوعبان لجميع حاجاتك فاقسمها بين عملك وراحتك .
بدرستى كه شب تو وروز تو فرو نمىگيرند مر همهء حاجتهاى ترا پس قسمت