شود هيچ فقيرى گرسنگى وتنگى نكشد پس اگر فقيرى گرسنه شود وتنگى كشد بسبب اين است كه توانگر حقّ أو را منع كرده ونداده وخدا بازخواست اين از توانگران خواهد كرد .
3565
انّ المرء يشرف على امله فيقطعه حضور اجله فسبحان اللّه لا امل يدرك ولا مؤمّل يترك .
بدرستى كه مرد مشرف مىشود بر اميد خود پس مىبرد أو را رسيدن مرگ أو ، پس پاك است خدا نه اميدى رسيده مىشود بآن ونه اميدوارى واگذاشته مىشود ، مراد اين است كه گاهى مرد نزديك مىشود باين كه برسد باميد خود كه ناگاه مىرسد اجل أو ، ونمىگذارد كه باميد خود برسد پس سبحان اللّه نه اميدى برسد آدمي بآن ونه اميدوارى واگذشته مىشود كه برسد باميد خود يعنى أكثر وغالب اين است كه آدمي باميد خود نمىرسد وواگذاشته نمىشود تا بآن برسد ، و [ سبحان اللّه ] چنان كه مكرّر مذكور شد تنزيه وتقديس حق تعالى است از نقص وعيب وظلم وغير آن از افعال ناشايست ، وشايع شده استعمال آن در مقامي كه امرى كه غرابتى وتعجّبى داشته باشد واقع شود وغرض از ذكر آن در چنين وقتي اظهار عظمت وبزرگى حق تعالى است وكمال قدرت وتوانائى أو كه أمثال اين أمور از أو صادر شود واظهار اين كه آن از براي حكمت ومصلحتى است كه در آن بوده وعبث ولغو يا از راه ظلم وستم نيست .
وشنيد آن حضرت عليه السّلام مردى را كه مىگفت : « انا للّه وانّا اليه راجعون » پس فرمود كه :
3566
انّ قولنا [ انّا للّه ] اقرار على أنفسنا بالملك ، وقولنا [ انّا اليه راجعون ] اقرار على أنفسنا بالهلك .
بدرستى كه قول ما « انا للّه » اقرار است بر نفسهاى ما بمملوكيّت ، وقول ما