3542
انّ مكرمة صنعتها إلى أحد من النّاس انّما أكرمت بها نفسك وزيّنت بها عرضك فلا تطلب من غيرك شكر ما صنعت إلى نفسك .
بدرستى كه احسانى كه بكنى آن را بسوى احدى از مردم گرامى نگردانيدهء بآن مگر نفس خود را ، وزينت ندادهء بآن مگر عرض خود را ، پس طلب مكن از غير خود شكر آنچه را كرده باشى بسوى نفس خود ، غرض اينست كه كسى كه احسانى بكسى بكند در حقيقت احسان بخود كرده ، زيرا كه خود را گرامى ومستحقّ اجر وثواب گردانيده ، وعرض خود را زينت داده ، پس بايد كه خود شكر آن بكند وتوقّع شكر از آنكه احسان باو كرده يا غير أو بسبب آن نداشته باشد هر چند در واقع بحسب شرع وعقل شكر أو بر كسى كه احسان باو كرده لازم باشد چه ظاهر است كه منافاتى نيست ميانهء اين كه شكر بر أو لازم باشد واين كه محسن را نبايد توقّع شكر از أو داشت ومراد به « عرض » چنانكه قبل از اين مذكور شد أموري چند است از حسب ونسب اين كس كه آدمي آنها را نگاه مىدارد از رسيدن نقصى يا عيب وننگى به آنها .
3543
انّ من مكارم الأخلاق ان تصل من قطعك وتعطى من حرمك وتعفو عمّن ظلمك .
بدرستى كه از خصلتهاى نيكو اينست كه پيوند كنى كسى را كه ببرّد از تو ، وعطا كنى كسى را كه محروم گرداند ترا ، ودر گذرى از كسى كه ستم كند ترا .
3544
انّ اللّه تعالى يدخل بحسن النيّة وصالح السّريرة من يشاء من عباده الجنّة .
بدرستى كه خدا - كه بلند مرتبه است - داخل ميكند بسبب نيكوئى نيّت ونهان صحيح هر كه را خواهد از بندگان خود ببهشت ، مراد اين است كه گاه هست