احتمالات مذكوره نوشته شد اين فقرهء مباركه در كتاب مستطاب نهج البلاغة بنظر رسيد ودر آنجا « ذيادة » بذال است چنانكه آخر احتمال داده شد ودر آنجا عبارت بر اين نهج است : انّ اللّه سبحانه وضع الثّواب على طاعته والعقاب على معصيته ذيادة لعباده عن نقمته وحياشة لهم إلى جنّته يعنى بدرستى كه خداى سبحانه قرار داده ثواب را بر فرمانبردارى خود وعقاب را بر نافرمانى خود از براي راندن يا دفع بندگان خود از عقوبت خود وجمع كردن يا راندن ايشان بسوى بهشت خود ، وظاهر اينست كه : مراد معنى آخرى باشد كه مذكور شد يعنى اين كه قرار دادن حق تعالى ثواب وعقاب را بر أطاعت وعصيان نيست مگر از براي اين كه بندگان باز أيستند از أمور قبيحى كه سبب استحقاق عقوبت أو ميشوند ، وبجاى آورند طاعاتى را كه سبب استحقاق دخول بهشت ميشوند نه اين كه نعوذ باللّه در آنها جلب نفعي يا دفع ضررى از براي أو منظور باشد واللّه تعالى يعلم .
3484
انّ من باع جنّة المأوى لعاجلة الدّنيا تعس جدّه وخسرت صفقته .
بدرستى كه كسى كه بفروشد جنّة المأوى را بدنياي حاضر هلاك وتباه شود كوشش أو وزيان كند فروخت أو ، وممكن است كه « جدّه » بفتح جيم خوانده شود ومعنى « تعس جدّه » اين باشد كه پست باشد بخت أو ، و « جنّة » بمعنى بهشت است و « مأوى » بعضي منزل و « جنّة المأوى » نام بهشت باشد باعتبار اين كه منزل مؤمنان است ، وممكن است كه نام بهشت خاصّى باشد .
3485
انّ هذه النّفوس طلعة ان تطيعوها تنزع بكم إلى شرّ غاية .
بدرستى كه اين نفسها نگهبانند اگر فرمان بريد آنها را مىكنند شما را بسوى بدتر انجامى يعنى نگهبان شمايند وهميشه باخبرند از شما اگر ببينند كه شما أطاعت