متعدّده روايت شده از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله كه فرموده كه : حق تعالى مىفرمايد كه :
إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ *
حصن « 1 » من است پس هر كه داخل شود در آن أيمن باشد از عذاب من وروايت شده نيز از آن حضرت صلّى اللّه عليه وآله كه فرموده : هر كه ختم شود از براي أو به « لا اله الّا اللّه » يعنى اتّفاق افتد كه اين كلمهء طيّبهء آخر كلام أو باشد وبعد از آن فوت شود داخل بهشت شود مشروط است بشرطى چند كه اعتقاد بامامت من وائمّه از ذرّيهء من از جملهء آن شروط است چنانكه از حضرت امام ثامن ضامن صلوات اللّه وسلامه عليه روايت شده كه بعد از نقل حديث اوّل فرموده كه :
بشروط آن ، ومن از جملهء شروط آنم .
3480
انّ الدّنيا دار خبال ووبال وزوال وانتقال لا تساوى لذّاتها تنغيصها ولا تفي سعودها بنحوسها ، ولا يقوم صعودها بهبوطها .
بدرستى كه دنيا خانهء خبال ووبال وزوال وانتقال است برابرى نمىكند لذّتهاى آن مكدّر ساختن آن را ، ووفا نمىكند نيكبختيهاى آن ببدبختيهاى آن ، ونمىايستد بالا رفتن آن بپائين آمدن آن ، « خبال » بمعنى زيان وهلاكت وتعب وگرانى است وهريك در اين مقام مناسب است ، و « وبال » چنانكه مكرّر مذكور شد بمعنى سختى وسنگينى است ، و « بودن دنيا خانهء آنها ، وهمچنين زوال وانتقال » ظاهر است ، وهمچنين « برابر نبودن لذّتهاى آن بكدورتهاى آن » زيرا كه هر كه ملاحظهء أحوال خود كند هر چند در أعلى مراتب رفاهيت باشد در آن ، ميداند كه كدوراتى كه مىكشد در آن زيادة است از لذّتهاى آن ، وهمچنين بدبختيها وناكاميهاى آن زيادة است از نيكبختيها وكاميابيها در آن ، و « نمىايستد بالا رفتن
هامش
( 1 ) شارح ( ره ) در حاشية گفته : « يعنى قلعهء محكم من است » ودر نسخهء كتابخانهء مدرسهء سپهسالار باضافهء : « منه سلمه اللّه تعالى » .