هرگاه تحيّت كرده شويد بتحيّتى پس تحيّت كنيد شما بنيكوتر از آن يا ردّ كنيد آن را يعنى مثل آن را ، روايت كرده از صادقين عليهم السّلام كه مراد به « تحيّت » در اين آية سلام است وغير آن از نيكوئى ، وظاهر اين است كه مراد در اين فقرهء مباركه نيز بذل مطلق احسان است واگر بر خصوص سلام حمل شود مراد به « بذل آن » ابتدأ كردن بسلام است بر مؤمنان وافشاء آن چنانكه در بعضي أحاديث وارد شده .
3405
انّ مواساة الرّفاق من كرم الاعراق .
بدرستى كه مواسات با رفيقان از گرامى بودن أصل ونژاد است ، و « مواسات با كسى » چنانكه مكرّر مذكور شد بذل مال است با ويا وقتي كه از قدر كفاف خود باشد نه از زيادتى بر آن ، يا برابر داشتن أو با خود در مال خود .
3406
انّ منع المقتصد أحسن من عطاء المبذّر .
بدرستى كه منع كردن ميانه رو يعنى چيزى ندادن أو بكسى بهتر است از بخشش اسراف كننده .
3407
انّ امساك الحافظ أجمل من بذل المضيّع .
بدرستى كه نگاهداشتن نگاهدارنده نيكوترست از بخشش ضايع كننده يعنى كسى كه مال خود را ضايع كند باسراف ، وبنا بر اين همان مضمون فقرهء سابق است يا كسى كه بيجا وبىموقع دهد مثل اين كه بكسى دهد كه در مصرف نامشروع صرف نمايد ، وبنا بر اين غير مضمون سابق است .
3408
انّ رواة العلم كثير ورعاته قليل .
بدرستى كه روايت كنندگان علم بسيارند ورعايت كنندگان آن كمند يعنى عمل كنندگان بآن يا رعايت كنندگان در نقل آن كه درست نقل كنند وتغيير وتبديل وزياد وكمي نكنند .