3068
احقّ من بررت من لا يغفل « 1 » برّك .
سزاوارتر كسى كه نيكوئى كنى باو كسى است كه غافل نباشد از نيكوئى تو ، يعنى شكر آن را بجا آورد يا اين كه أو نيز نيكوئى كند بتو وغافل نشود از آن .
3069
احقّ من شكرت من لا يمنع مزيدك .
سزاوارتر كسى كه شكر كنى أو را كسى است كه منع نكند زيادتى ترا يعنى هر چند شكر أو بكنى أو زياد كند نعمت ترا ، و « منع نكند زيادتى ترا » يعنى زياد كردن نعمت را از براي تو ، وممكن است مراد خصوص حق تعالى باشد كه هر چند آدمي شكر أو بكند نعمت أو را زياد كند ودر هيچ مرتبه نايستد از زيادتى ومنع نكند آن را ، وديگران را اين معنى مقدور نيست ، وممكن است كه مراد به « كسى كه منع نكند زيادتى ترا » اين باشد كه عطائي كه باو بكنى شكر تو كند تا باعث زيادتى تو شود يعنى باعث اين شود كه تو عطاى أو را زياد كنى يا نعمت تو زياد شود بسبب زياد كردن عطا ، بخلاف كسى كه شكر نكند واين باعث اين شود كه تو عطاى أو را زياد نكنى پس گويا مانع شده از زيادتى تو يعنى زياد كردن تو يا زياد شدن نعمت تو ومراد به « شكر كردن چنين كسى » جزاى شكر أو دادن است بزياد كردن نعمت أو ودانستن قدر أو واحسان أو ونشر آن ومانند اينها .
3070
احقّ من ذكرت من لا ينساك .
سزاوارتر كسى كه ياد كنى أو را كسى است كه فراموش نكند ترا .
3071
أولى من أحببت من لا يقلاك .
سزاوارتر كسى كه دوست دارى كسى است كه ترك نكند ترا يعنى هميشه الفت ومصاحبت كند با تو وترك نكند ترا .
هامش
( 1 ) در نسخ « عن » نيست تا از قبيل « عقل عن الشيء أي تركه وسها عنه » باشد ودر كتب لغت گفتهاند : « غفل الشئ - ستره » طالب دقّت خودش تحقيق كند .