1517
الاحسان إلى المسئ يستصلح العدوّ .
احسان كردن بسوى كسى كه بد كرده باشد با اين كس بصلاح مىآورد دشمن را وباعث اين مىشود كه دست از دشمنى بردارد وبطمع احسان بدوستى گرايد .
1518
الصّدقة في السّر من أفضل البرّ .
صدقه دادن در پنهانى از افزونترين نيكوئى است .
1519
الزّهو في الغنى يبذّر الذّلّ في الفقر .
فخر كردن در توانگرى مىكارد تخم خوارى را در پريشانى ، زيرا كه مردمى كه در آن وقت آن سلوك أو را ديده باشند وباعتبار توانگرى أو تلافى نمىتوانستند كرد چون پريشان شود وقادر شوند بر تلافى ، أو را بتلافى آن خوار وذليل كنند ، پس توانگر در توانگرى بايد كه سلوكى با مردم كند كه اگر پريشان شود كسى از أو آزرده نباشد ودر صدد تلافى در نيايد ودر بعضي نسخهها « 1 » « ينذر بالذلّ » بدل : « يبذّر الذلّ » واقع شده وبنا بر اين ترجمه اين است كه : فخر كردن در توانگرى اعلام ميكند وتخويف مىنمايد از خوارى در پريشانى ، يعنى منتج آنست وگويا خبر مىدهد ومىترساند از آن .
1520
الحسود كثير الحسرات متضاعف السيّئات .
حسود بسيار حسرتهاست ودو چندان گرديده گناهانش ، يعنى حسرتهاى أو بسيار است زيرا كه حسود بر أكثر مردم كه نعمتي داشته باشند رشك برد وخواهد كه آن نعمت از أو زائل شود پس هرگاه نشود حسرت برد وظاهر است كه اين بسيار مىشود ومراد به « دو چندان گرديدن گناهان أو » عظيم بودن گناهان اوست كه عبارت
هامش
( 1 ) از عبارت « ودر بعضي نسخهها » تا آخر فقط در نسخه كتابخانه مسجد سپه سالار است ودر أصل نسخه كه بخط شارح ( ره ) است نيست .