1151
الصّديق من صدق غيبه « 1 » .
دوست كسى است كه راست باشد پنهانى أو يعنى غايبانه با اين كس راست باشد ودوستى كند ، يا راست باشد نهان أو يعنى باطن أو با اين كس دوست وصاف باشد ، ومجرّد محبّت ظاهري كافى نباشد .
1152
المنقوص مستور عنه « 2 » عيبه .
كم كرده شده از أو پوشيده شده است از أو عيب أو يعنى كسى را كه نقص وعيبى در صفات واخلاق باشد غالب اين است كه آن پوشيده باشد از أو وظاهر نباشد بر أو ، پس آدمي بايد كه هميشه در أحوال خود تأمّل وتفكّر نيكو نمايد تا اين كه نقص وعيبى كه داشته باشد بر أو ظاهر شود ودر تدارك آن كوشد ، وهمچنين دوستان هر كس بايد كه أو را بر آن مطّلع سازند تا در رفع وازاله آن سعى نمايد .
1153
القدرة تظهر محمود الخصال ومذمومها .
قدرت وتوانائى ظاهر مىسازد پسنديده خويها وخصلتها ونكوهيده آنها را ، يعنى خوبى وبدى خصلتهاى كسى وقتي ظاهر مىشود كه أو را قدرت وتوانائى باشد مثلا اگر كسى را مالي باشد وبذل كند جود أو معلوم شود ، واگر كسى را فسق وفجور ميسّر باشد ونكند عفّت أو معلوم مىشود ، واگر بر خلاف آن سلوك كند بخل يا فسق أو ظاهر شود ، امّا كسى را كه مالي نباشد جود وبخل أو معلوم نشود گاه باشد
هامش
( 1 ) در چاپ بمبئي وصيدا « غيبته » ودر چاپ دمشق « عيبه » وقاسمى دمشقي در ذيل عبارت گفته : « لعلّ المراد : من صدق عيبه لمصادقه فهو يعيب صديقه بما يستوجب عيبه ولا يكتمه عنه وذلك نصحا له واخلاصا فيه ، هذا ان قرء « عيبه » بالعين المهملة كما هو في الأصل عندنا وان كان محرفا عن « غيبه » بالغين المعجمة وهو الأظهر فلا اشكال والمعنى جلى إذا المراد صدقه في حفظ أخيه بظهر الغيب اه جمال الدين الدمشقي » .
( 2 ) در نسخه صيدا « منه » ودر چاپ دمشق « منه » يا « عنه » أصلا نيست .