898
الاصرار سجيّة الهلكى .
اصرار خصلت هالكان وتبهكاران است يعنى اصرار بر گناه چنانكه مكرّر مذكور شد ، يا اصرار بر نقل خود ومبالغه در صدق وراستى آن چنانكه قبل از اين مذكور شد كه اين نشان كذب آن است ، يا اصرار بر حرف ورأى خود با وجود ظاهر شدن فساد آن چه اين نيز خصلتى است مذموم وسبب هلاكت دنيا وآخرت گردد .
899
الغيبة آية المنافق .
مذمّت كردن غايبانه علامت وخصلت منافق است يعنى كسى كه دو رو باشد وظاهر أو با باطن موافق نباشد واگر كسى چنين نباشد بدى كه از كسى ديد اگر ميسّر باشد بايد بخودش اظهار كند ومنع كند أو را از آن والّا بالكلّيّه خاموش باشد از آن واظهار نكند ، وقبل از اين مذكور شد كه علامت چيزى آنست كه مظنّه آن باشد وبحسب غالب دلالت بر آن كند هر چند گاهى تخلّف كند از آن وبنا بر اين اين كلام منافاة ندارد با جواز غيبت در بعضي أوقات چنانكه علماء تحقيق كردهاند مثل اين كه مظنّه اين باشد كه اگر غايبانه أو مذمّت كند خبر باو برسد وباعث ترك أو گردد پس غيبت أو بقصد اين معنى جايز بلكه نيكو ومستحسن باشد واگر علاج ترك أو را منحصر در اين داند واجب گردد .
وامّا جواز غيبت كسى كه بدى را علانيه وآشكارا كند پس آن باعتبار اين است كه اين در حقيقت غيبت نيست زيرا كه غيبت آنست كه كسى را غايبانه ياد كنند بأمري كه اگر بشنود بد آيد أو را از آن ، وهرگاه كسى بدى را علانيه كند پس أو را از اظهار آن بد نيايد واگر نه علانيه نمىكرد پس اظهار آن غايبانه أو غيبت نباشد اين است كه اگر چنين كسى گناه ديگر نيز كند كه آنرا پنهان كند وعلانيه نكند غيبت أو بآن گناه جايز نباشد .