86
الورع اجتناب .
پرهيزگارى دورى گزيدن است يعنى از مناهى يا از مشتبهات نيز .
87
الشّك ارتياب .
شكّ اضطراب نفس است وبر طرف شدن آرام از أو ، يعنى در هر كارى كه اين كس در آن شكّ داشته باشد در آن قلق واضطراب دارد وطمأنينه وآرامى ندارد پس در هر باب بقدر مقدور سعى در تحصيل علم بايد كرد ، واز اين ظاهر مىشود كه اگر چيزى باشد كه در حلّيّت وحرمت آن مثلا شكّ باشد أولى آنست كه آن ترك شود زيرا كه در ترك آن چون يقين بعدم مفسده باشد اين كس را در آن اطمينان وآرامى باشد بخلاف فعل كه در صورت فعل باعتبار احتمال حرمت هميشه أو را تشويش واضطرابى باشد كه مبادا حرامى كرده باشد ، واگر در وجوب وعدم وجوب آن شكّ باشد بهتر آنست كه كرده شود زيرا كه در فعل آن باعتبار حصول يقين ببرائت ذمّه اطمينان وآرامى باشد بخلاف صورت ترك كه باعتبار شكّ در برائت ذمّه همواره تشويش واضطرابى باشد كه مبادا واجبي ترك شده باشد وهمچنين در تدبير أمور دنيويّه نيز هرگاه كسى در امرى مردّد باشد ميانه چند احتمال كه أو را علم باشد بعدم مفسده بعضي از آنها ودر بعضي در شكّ باشد واحتمال مفسده رود بايد اختيار آن شقّ كند كه علم بعدم مفسده آن دارد تا از تشويش خاطر وتوزّع بال فارغ باشد وصريح است در اين معنى آنچه روايت شده از حضرت امام همام امام حسن صلوات اللّه وسلامه عليه كه فرموده شنيدم از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله كه مىفرمود دع ما يريبك إلى ما لا يريبك فانّ الشّكّ ريبة وإنّ الصّدق طمأنينة .
يعنى واگذار آنچه ترا در شك دارد واختيار كن آنچه ترا بشكّ نياورد پس بدرستى