ديه اش سيصد و سى و سه دينار و ثلث دينار است ، و اگر التيام يابد ، ديهء آن يك پنجم ديهء روثهء بينى است ، يك صد دينار ، و هر آنچه از آن آسيب ببيند به همين حساب معلوم دارند ، و اگر يكى از سوراخهاى بينى آسيب ببيند ، ديهء آن يك دهم ديهء پرده بينى است زيرا آن نيم است ، و پردهء ميان دو سوراخ پنجاه دينار ، و اگر حربه از يك سوى به بينى فرو رود و وارد سوراخ آن شود و پرده را به درد و بسوراخ ديگر برسد ديهء آن شصت و شش دينار و دو سوّم دينار است .
و اگر لب بالا بريده و جدا شود ، ديهء آن نصف ديهء نفس است ، يعنى پانصد دينار ، و هر مقدار كه از آن جدا شود به همين حساب سنجيده شود . و اگر لب زيرين چنان بشكافد كه دندانها ظاهر شود ، و مداوا شود و بهبود يابد ، ديهء آن و حكومت در آن به حساب يك پنجم ديهء لب ، يك صد دينار باشد ، و هر مقدارى كه پاره شود ديهء را به همين قياس معلوم دارند ، و اگر چنان پاره گردد كه عيب فاحشى كند ، ديهء آن يك صد و شصت و شش دينار و دو سوّم دينار است .
مؤلَّف اين كتاب - رحمه الله - ( خدايش بيامرزد ) گويد : شتر : شكافى است
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 430
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٣٠