ديه اش يك صد دينار مىباشد ، و اين نيم ديه ، آن هنگامى است كه دندانها و داخل دهان پديدار شده و ديده بشود .
و اگر تير و يا نيزه يا كارد و هر حربهء نوك تيز ديگرى بر گونه رسد و آن را پاره كرده به استخوان فك اصابت كند ، ديهء آن يك صد و پنجاه دينار است ، كه پنجاه دينار ديهء موضحهء آن كرد ، و چنانچه به فكر نرسيده باشد يك صد دينار ، و اگر در جاى ديگر صورت ، يعنى پوست و گوشت و پردهء روى استخوان را دريد ، ديه اش پنجاه دينار است ، پس اگر ناهموارى و زشتى در صورت بوجود آورد ، ديهء اين نيز كه ربع ديهء موضحهء آنست اضافه ميگردد .
و چنانچه زخم اندكى در گوشت فرو رفت ولى معالجه شد و اثرى كم در گونه ها باقى گذارد ، ديه اش ده دينار است ، و اگر در صورت استخوان صدغ ( سفيدى ما بين ديده و گوش كه آن را شقيقه گويند ) شكست ، يا « صدع » بخوانيم و بگوئيم استخوانى در صورت مو برداشت ، ديه اش هشتاد دينار است ، و اگر مقدارى از گوشت را كند ولى موضحه نبود و زخم به قدر يك درهم و بيشتر بود ، سى دينار .
و ديهء زخم اگر در بدن باشد ( نه در سر و صورت ) ديهء موضحه اش چهل دينار ، و اگر در سر و صورت بود پنجاه دينار است ، و ديهء ناقلهء آن در سر ( به اضافهء موضحهء
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 432
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٣٢