حساب كه ديده اش آسيب ديده است ،
پس اگر يك ششم ديدش را از دست داده است خود به تنهائى سوگند ياد مىكند و ديه را ميستاند ، و اگر يك سوّم ديد را از دست داده او و يك تن مرد ديگر سوگند ياد مىكنند و اگر نيم ديد خود را از دست داده او و دو تن ديگر سوگند ياد مىكنند ، و اگر دو ثلث ديد را از دست داده او و سه تن ديگر سوگند ميخورند ، و چنانچه چهار پنجم ديد را از دست داده او و چهار تن ديگر سوگند ياد مىكنند ، و اگر تمام ديد را از دست داده و بكلَّى چشم نابينا شده او و پنج تن ديگر سوگند ميخورند كه اين مقدار آسيبديدگى درست است از ضرب فلان .
و در مورد شخصى كه كسى را ندارد تا براى او سوگند ياد كند و مورد اطمينان هم نيست كه چه مقدار از ديده اش ناقص شده ، او خود سوگند را مضاعف بايد بكند ، چنانچه يك ششم ديد خود را از دست داده يك سوگند مىخورد ، و اگر يك سوّم ديدش رفته است دو بار سوگند ياد مىكند ، و اگر نصف ديدش رفته است سه بار سوگند ، و اگر دو ثلث آن از دست رفته چهار بار قسم مىخورد و اگر پنج ششم آن را از دست داده است پنج بار سوگند مىخورد و اگر تمام شش دانگ بينائى را از دست داده شش بار سوگند ياد مىكند آنگاه ديه را مىستاند ، و اگر به سوگند حاضر نشد
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 427
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٢٧