عماد خراسانى ( 1300 ه . ش . - )
عماد الدّين خراسانى متخلّص به « عماد » فرزند محمّد تقى معين دفتر ، در مشهد ديده به جهان گشود و در همان شهر به كسب دانش پرداخت . دوازده ساله بود كه به نظم شعر پرداخت و بر اثر تشويق پدرش در شعر پيشرفت نمود و امروز يكى از شعراى معروف و شوريده حال خراسان به شمار مىرود .
عماد زندگى شوريده و عاشقانهاى داشته و همين عشق و شوريدگى اوست كه به شعرش لطف خاصى بخشيده است .
از آثار چاپ شدهء عماد علاوه بر ديوان اشعار ، شبى در بهشت و چند غزل از او بر جاى مانده است . « 1 »
اشعارى در ميلاد سردار اتقيا و سرور اوليا سروده كه يكى از آثار ارزشمند اين شاعر معروف معاصر مىباشد .
نور جهانتاب
ميلاد فخر عالم و سردار اتقياست * روز ظهور راستى و مردى و سخاست
عيدى است بس گرامى و روزى است بس بزرگ * دولت نصيب گيتى و گيتى به كام ماست
روزى چنان بود كه بدان تا به روز حشر * گر روزگار بالد و نازش كند رواست
روزى بود كه گردش و سرگشتگى چرخ * معلوم گشت بهر چه منظور و مدعاست
روزى بود كه گشت عيان فرشتگان * كادم بدون سابقه مسجودشان چراست
روزى بود كه پا به جهان هِشت كودكى * كش خاك پا بديدهء ادراك توتياست
هامش
( 1 ) . سخنوران نامى معاصر ، ج 3 ، ص 194 .