پژمان بختيارى ، حسين ( 1279 ه . ش . - )
پژمان بختيارى فرزند على مراد امير پنجهاى بختيارى است . مادرش بانويى فاضله از خاندان ميرزا ابو القاسم قائم مقام است كه « ژاله » تخلّص مىكرد . وى در تهران متولّد شد و علوم مرسوم زمان را تحصيل كرد و به زبان فرانسه نيز تسلّط وافى داشت . كتبى را از زبان فرانسه به فارسى ترجمه كرده است . پس از فراغت از تحصيل در وزارت پست و تلگراف وارد شد و ضمن اشتغال ، تاريخى از سرگذشت وزارت مزبور نگاشته است كه بعدها انتشار يافت .
پژمان علاوه بر تسلّط بسيار در شعر و شاعرى از منتقدين خوش سليقهء شعرشناس است و كتابى به نام بهترين اشعار در اين خصوص نوشته كه در 1315 ش طبع و منتشر شده است . همچنين ديوان حافظ را هم تصحيح و طبع كرده ، اشعارش عموما زيبا و شيواست . « 1 »
مولا على
پيوند الفت با على بستيم از جان يا على * ره نيست از ما تا على ، ما با على با ما على
مولا على مولا على
سلطان شهر « لا فتى » مسند فروز « هَلْ اتى » * بحر كرم ، كان عطا ، در ملك دين يكتا على
مولا على مولا على
هامش
( 1 ) . گلزار جاويدان ، ج 1 ، صص 260 - 261 .