همايى ، جلال الدّين ( سنا ) ( 1317 ه . ق . - 1359 ه . ش . )
استاد جلال الدّين همايى متخلّص به « سنا » فرزند ميرزا ابو القاسم متخلّص به « طرب » فرزند هماى شيرازى شاعر نامدار سدهء سيزدهم هجرى است . وى در اصفهان متولّد شد . مقدّمات فنون ادب را نزد پدر و عمّ دانشمندش ميرزا مهدى كه هر دو از شعراى بزرگ زمان بودند فرا گرفت و تحصيلات جديد را در مدرسهء حقايق و قدسيهء اصفهان به پايان رسانيد . علوم قديمه را در محضر استادان زمان آموخت تا به اخذ درجهء اجتهاد نايل آمد و مدّت ده سال در مدرسهء جارچى اصفهان حوزهء تدريس داشت . وى در رياضيات و نجوم و علوم عقلى و نقلى هم استاد بود . استاد همايى از سال 1307 ش به خدمات فرهنگى وارد شد و گاه در تبريز و زمانى در تهران به تدريس علوم ادبى اشتغال ورزيد و بعدها كرسى فقه اسلامى در دانشكدهء حقوق و تدريس معانى و بيان در دانشكدهء ادبيات به دو واگذار گرديد . استاد را علاوه بر قدرت فوق العاده در سرودن انواع شعر تأليفات و تصنيفات عديده است مانند : تاريخ ادبيات ايران ، غزّالى نامه ، مولوى نامه ، تصحيح مثنوى ولد نامه « 1 » ، نصيحة الملوك ، تصحيح ديوان عثمان مختارى ، فنون بلاغت و صناعات ادبى ، ديوان سنا ، معانى و بيان ، تاريخ اصفهان ، دستور زبان فارسى ، تصحيح التفهيم ابو ريحان بيرونى و آثار ديگر .
منقبت مولى الموالى حضرت مولانا و مقتدانا امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ع )
تا به كى افسانه از دارا و اسكندر كنى * قصّه بايد از امير المؤمنين حيدر كنى
هامش
( 1 ) . گلزار جاويدان ، ج 1 ، ص 319 .