به معنى سخنم نارسيده نيست عجب * نهد به حرف من از خصم بىوقار انگشت
مقرّر است كه از بهر امتحان اوّل * نهند بر دم شمشير آبدار انگشت
سليم عرض هنر پيش شاه بىادبيست * بكش عنان قلم را نگاهدار انگشت
برآر دست دعا پيش از آن كه از سخنت * زبان برآورد از بهر زينهار انگشت
هميشه تا كه شود پنجه از حنا رنگين * مدام تا كه ببندند در نگار انگشت
جهان به زير نگين تو باد چون خاتم * كند به چشم حسود تو روزگار انگشت « 2 »
هامش
( 2 ) . ديوان كامل محمّد قلى سليم تهرانى ، صص 415 - 417 .