تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨
[ 31 ] حاج ميرزا محمد كاظم صبورى كاشانى از احفاد صبورى و برادر زادهء فتحعلى خان صباست . وى به لقب ملك الشعرائى آستان قدس رضوى مفتخر گشت . ديوان او مشتمل بر قصايد و غزليات و تركيب بندهاست كه به طبع رسيده است . محمّد تقى ملك الشعراى بهار ، شاعر نامدار معاصر ، فرزند ارشد اوست . صبورى در سال 1322 قمرى وفات يافت و در مشهد مقدس به خاك سپرده شد .

در توصيف بهار و منقبت حضرت رضا ( ع ) « 1 »

نوروز فراز آمد با لالهء بستانى * از لاله رخى ساغر ، وقت است كه بستانى
هم باغ ملمّع شد از ديبهء رنگارنگ * هم شاخ مرصّع شد از گوهر عمّانى
در مصر چمن ، سوسن يك چند به زندان بود * امروز عزيز آمد چون يوسف كنعانى
بهرام صفت سورى در حيرهء 4890945 خ 0 1 خ بستان شد * بستان چون خَوَرْنَق 5890945 خ 0 2 خ گشت از لالهء نعمانى
شد سوى چمن بلبل با نغمهء داودى * كامد به گلستان گل با فرّ سليمانى
عيدى است همايون‌فر ، فصلى است روان پرور * دوران دلفروزى هنگام تن آسانى
هم ديدهء نرگس گشت از ابر ، خمار آلود * هم طرّهء سنبل يافت از باد ، پريشانى
ما نا قلم مانى گلزار منقّش كرد * نى نى نزند اين نقش هرگز قلم مانى
هامش
( 1 ) ديوان حاج ميرزا محمد كاظم صبورى ، به تصحيح محمد ملك زاده ، تهران ، ابن سينا ، 1342 ش .