« تدبير پير در نظر من دوست داشتنى تر و بهتر از چابكى جوان است و روايت شده است از حضور جوان در كارزار . » اين سخن را از اين جهت فرموده است كه پير داراى تجربه است و با رأى و انديشهء خود دشمن را چنان از پاى در مى آورد كه جوان كم سن و سال و بى تجربه در پناه دليرى خود نمى تواند به آن برسد . چه بسا كه جوان كار ناآزموده به خود شيفته گردد و خود و يارانش را به هلاكت اندازد ، و شك نيست كه رأى و انديشه مقدم بر دليرى است . بدين سبب ابو الطيب متنبى چنين سروده است : « جايگاه انديشه مقدم بر دليرى دليران است ، انديشه نخست و دليرى در مرتبهء دوم است ، هر گاه آن دو براى نفس نيرومندى جمع شود ، به تمام برترى مى رسد ، چه بسا كه جوانمرد هماورد خويش را پيش از نيزه زدن هماوردان با انديشه نيزه مى زند . . . » از جمله سفارشهاى خسرو پرويز به پسرش شيرويه اين است كه بر سپاه خود نوجوان شيفته و آسايش پرورده را فرمانده مساز كه تجربهء او در مورد ديگران اندك و شيفتگى او به خودش بسيار است ، و پير سالخورده شكسته حال را هم كه روزگار همان گونه كه از لحاظ جسمى او را فرسوده كرده ، عقل او را هم گرفته است بر فرماندهى سپاه مگمار و بر تو باد به گماشتن ميان سالان خردمند و با انديشه .
حكمت ( 84 )
عجبت لمن يقنط و معه الاستغفار . « در شگفتم از آن كس كه نوميد مىشود و حال آنكه آمرزش خواهى همراه اوست . » گفتهاند : استغفار ، باز دارندهء گناهان است . يكى از بزرگان گفته است : بنده محصور ميان گناه و نعمت است و چيزى جز سپاسگزارى و استغفار آن دو حالت را اصلاح نمى كند . ربيع بن خثعم - خيثم - گفته است ، هيچ يك از شما نبايد بگويد از خداى آمرزش مى خواهم و به بارگاهش توبه مى كنم ، كه اين را اگر چنان كه شايد و بايد انجام