در حديث مرفوع آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پس از كشته شدن جعفر در جنگ موته گريست و فرمود : مرد با برادرش فزون است .
جعفر بن محمد عليه السّلام فرموده است : هر چيز را زيورى است و زيور مرد دوستان صميمى اويند .
ابن الاعرابى چنين سروده است « سوگند به جان خودت كه ثروت جوانمرد ، اندوختهء پسنديده نيست ، بلكه برادران باصفا ، اندوختههاى پسنديدهترند . » ابو ايوب سختيانى مى گفته است : هر گاه خبر مرگ يكى از دوستانم - برادرانم - به من مى رسد ، چنان است كه گويى اندامى از اندامهاى من فرو مى افتد .
گفته شده است ، دوست تو همچون رقعه پيراهن توست ، بنگر پيراهن خود را با چه چيزى وصله مى زنى .
حكمت ( 13 )
خذلوا الحق و لم ينصروا الباطل . اين سخن را على عليه السّلام در مورد كسانى كه از همراهى او در جنگ - جمل - خوددارى و كناره گيرى كردهاند فرموده است . « حق را خوار و زبون ساختند و باطل را هم يارى ندادند . » ابن ابى الحديد ضمن شرح اين سخن مى گويد : نامهاى اين گروه را در مباحث پيشين آورديم كه عبد الله بن عمر بن خطاب و سعد بن ابى وقاص و سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل و اسامة بن زيد و محمد بن مسلمه و انس بن مالك و جماعتى ديگر بودند .
شيخ ما ابو الحسين در كتاب الغرر آورده است كه امير المؤمنين عليه السّلام هنگامى كه